Interview met Joey Koopman – Columbia is een tweede thuis

Wie de naam Joey Koopman hoort, denkt direct aan iemand die Columbia-DNA heeft. Al jarenlang is hij een vaste waarde binnen Columbia – niet alleen als speler van het eerste elftal, maar ook als vrijwilliger, bestuurslid en vader van een jeugdspeler. Zijn betrokkenheid gaat verder dan het veld; hij is een van die mensen die de vereniging kleur geven, juist door altijd klaar te staan en mee te denken. We gingen met Joey in gesprek over wat hem drijft, wat Columbia voor hem betekent en hoe hij de toekomst van de club ziet.

De 42-jarige Joey vertelt dat zijn voldoening vooral komt uit het pure plezier in voetbal. “Als speler van het 1e elftal geniet ik van het trainen, het met elkaar beter worden en vooral van het gevoel onderdeel te zijn van een team. Ik hoop dat ik met mijn ervaring jonge spelers kan helpen zich verder te ontwikkelen.”
Maar ook als bestuurslid vanuit de sponsorcommissie voelt hij zich nauw betrokken bij alles wat er binnen Columbia speelt. “Het samenwerken met bestuurs- en commissieleden om het beste voor de club te realiseren geeft me veel energie.

Natuurlijk is dat niet altijd makkelijk en krijgen we te maken met tegenslagen, zoals het niet doorgaan van de samenwerking met de gemeente Apeldoorn over de nieuwe sporthal Zuid op ons complex. Ons complex kan wel een update gebruiken. Door het lange traject met de gemeente zijn veel werkzaamheden blijven liggen. Nu is het tijd om dat weer op te pakken en de boel toekomstbestendig te maken. Toch vind ik het mooi om te zien dat we ons daar niet door laten ontmoedigen. We blijven met elkaar nieuwe plannen maken en dat maakt me trots op de club.”

Zijn gezicht licht op als hij vertelt over de zaterdagen waarop hij bij zijn dochter langs de lijn staat. “Dat vind ik misschien wel het allermooiste: kijken naar haar wedstrijden en met een schuin oog meekijken naar wat er verder op de velden gebeurt. Dat clubgevoel, dat blijft iets bijzonders.”

Als hij terugdenkt aan zijn mooiste herinneringen, verschijnt er een glimlach. “Vroeger ging ik altijd met mijn ouders mee om naar het eerste te kijken. De promotiewedstrijd bij ABS in Bathmen zal ik nooit vergeten. Alles was geel-zwart, Columbia won met 4-0 in de verlenging. Ik denk dat ik toen besmet ben geraakt met het Columbia-virus. Vanaf dat moment wist ik: ik wil later ook in het eerste voetballen.”
Ook de jeugdjaren met trainer Henk van Duren blijven hem dierbaar. “Henk was een geweldige trainer. Alles was goed geregeld, we hadden gesponsorde tenues, allemaal dezelfde voetbalschoenen van Calcio Italia, en we wonnen veel. Maar vooral: er was discipline. Hij heeft echt een stempel gedrukt op onze ontwikkeling. Helaas is hij ons veel te vroeg ontvallen.”

Andere hoogtepunten zijn zijn debuut in het eerste onder Stienus Haan tegen SJN uit Nijmegen in seizoen 1998-1999, het kampioenschap in 2010 met trainer Marcel Sileon, de dubbele promotiedag in 2017 bij Helios in Deventer – toen zowel het eerste als het tweede elftal promoveerde.
En dan helemaal niet te vergeten ‘Het wonder van de Winkewijert’ – de halve finale van de nacompetitie in 2015 tegen SDC ‘12. De eerste wedstrijd wonnen zij met 6-0, dus voor hun was het een formaliteit en waren al bezig met de finale. Het werd een speciale avond, want na 3 rode kaarten van hun wonnen we uiteindelijk thuis met 8-0. We waren landelijk nieuws! Dat zijn van die momenten die je nooit meer vergeet.”

Wat volgens Joey Columbia onderscheidt van andere clubs, is vooral de sfeer. “Iedereen heeft de beste bedoelingen met de club. Natuurlijk gaat er wel eens iets mis of kan iets beter, maar de intentie is altijd goed. Ik ben vijf à zes dagen per week op de club, in verschillende rollen. Als ik het hier niet naar mijn zin zou hebben, hield ik dat natuurlijk niet vol.”

Als er gevraagd wordt hoe hij over vrijwilligerswerk binnen de club denkt, benadrukt hij dat vrijwilligerswerk essentieel is. “Lid zijn van een vereniging is meer dan alleen voetballen. Je hebt niet alleen rechten, maar ook plichten. Zeker nu er grote renovaties aankomen, hebben we ieders inzet nodig. Of je nu handig bent met klussen, kunt helpen bij evenementen of gewoon even mee aanpakt, elke bijdrage helpt.”

Tot slot wil Joey een belangrijke boodschap meegeven aan de jongere generatie. “Ik vind het belangrijk dat jeugdspelers zich echt verbinden aan de club. Tegenwoordig stappen jongeren snel over naar een andere vereniging, zeker nu sommige clubs ‘talentenstages’ organiseren. Maar de echte waarde van een vereniging zit in de band met je team en je club. Ik heb bij Columbia vrienden voor het leven gemaakt, sommige ken ik al meer dan 35 jaar. Dat is wat deze club zo bijzonder maakt.”

Een man met passie, trots en een groot geel-zwart hart – dat is Joey Koopman. Columbia is voor hem niet zomaar een club, het is een tweede thuis.