Wedstrijdverslag Columbia O11-1 – AZC O11-1
Wedstrijdverslag Jeugd

Wedstrijdverslag Columbia O11-1 – AZC O11-1

Zaterdagochtend, precies op het moment dat eigenlijk de wekker had moeten gaan, werden we wakker met paniek. “Papa, moet je niet eens je bed uit?” klonk het vanaf de onderkant van de trap. Over een halfuur moeten we al vertrekken! Het was dus haasten, maar het leuke is dan dat je kunt zien dat de kleine man toch al best zelfstandig is. Hij smeerde zijn eigen brood, trok zonder aanwijzingen zijn voetbalkleding aan en pakte zijn tas in.

Precies op tijd gingen we de deur uit, maar buiten zagen we pas dat ook de ramen van de auto nog gekrabd moesten worden. Het werd spannend of we om 8.00 uur, zoals afgesproken, voor de kantine van AZC konden verzamelen. Gelukkig zat het op de weg mee en is de flitspaal bij Voorst al een aantal jaren geleden weggehaald. We konden dus mooi doorrijden en waren net op tijd, zodat de kids zich met zijn allen klaar konden gaan maken voor de topper tegen de nummer 2 van onze competitie.

De warming-up verliep vlekkeloos, althans, daar gaan wij als ouders maar vanuit. Wij hebben ons in de kantine nog even opgewarmd, zodat we tijdens de wedstrijd onze kanjers weer goed konden aanmoedigen. Aangekomen bij het veld waren de kids nergens te bekennen. Ook zij mochten nog even opwarmen in de kleedkamer, waar ook de teambespreking werd gehouden en de afspraken werden gemaakt.

Columbia mocht van de scheidsrechter aftrappen en vooruitlopend op het vervolg van dit verslag was dit misschien wel de meest onomstreden beslissing van deze beste man geweest. De reden waarom ik deze kids vaak toppers noem, werd in het eerste kwart helemaal duidelijk. Ze speelden zoals Barcelona in hun betere jaren: tiki-taka-voetbal. AZC wist niet waar ze het zoeken moesten. Ze werden volledig overklast in zowel het positiespel als de (fysieke) duels. Al snel wisten we ook het verschil te maken in de score. Het werd 0-1 en daarop volgde ook nog de 0-2. Al met al een heerlijk begin van deze wedstrijd.

Het tweede kwart werd door AZC afgetrapt en ook nu wist Columbia direct goed druk te zetten en had het overwicht op het kunstgras. Dit was helaas niet vol te houden voor Columbia. AZC groeide in de wedstrijd en ons middenveld kreeg het zwaarder. Ballen rustig aannemen zat er niet meer in en de duels werden feller en steeds vaker gewonnen door onze tegenstander. We kwamen meer onder druk te staan en een tegentreffer kon zelfs door onze topkeeper niet meer worden voorkomen: 1-2.

Maar zoals we dit seizoen al eerder hebben gezien, laten ze de koppies niet hangen en gaan ze strijden voor wat ze waard zijn. Dit resulteerde vlak voor de rust in een weergaloze goal. Een goede aanval over links werd verplaatst naar het midden en met een fantastische steekbal werd onze rechtsbuiten in positie gebracht. Een verwoestend schot, strak in het net. De keeper was kansloos.

Na de thee, die ze in twee minuten moesten opdrinken, konden ze, nog hijgend van het tweede kwart, de wedstrijd weer voortzetten. Het zonnetje kwam al lekker door en dat leek ook op het veld voor wat extra warmte te zorgen. De wedstrijd werd namelijk steeds fanatieker en ook langs de lijn liepen de emoties wat op. De scheidsrechter had zijn handen vol aan de wedstrijd en moest in korte tijd behoorlijk wat beslissingen nemen. Niet iedere beslissing viel bij ons even goed. Ballen die volgens ons door AZC over de zij- of achterlijn werden geschoten, leverden hen het balbezit weer op. Ook bij de duels hadden we soms het gevoel dat de fluit wat sneller klonk wanneer Columbia een overtreding maakte dan wanneer AZC hetzelfde deed. Misschien zagen we het vanaf de zijlijn niet altijd helemaal goed, maar het zorgde wel voor de nodige frustratie.

Na een situatie waarbij onze middenvelder onderuitging, werd het spel voortgezet in het voordeel van AZC. Uit dat moment volgde een counter die door onze verdediger onschadelijk werd gemaakt. De scheidsrechter zag er echter een overtreding in en wees naar de stip. Een penalty dus! Onze keeper liet zich niet van de wijs brengen en pakte de inzet fantastisch. Helaas kon een speler van AZC, die naar onze mening wel erg vroeg inliep, alsnog de 3-3 binnen schieten. Dat zorgde natuurlijk voor de nodige discussie langs de lijn.

De emoties waren inmiddels behoorlijk opgelopen, zowel bij de ouders als bij de trainers. Ook bij de kids zag je de verslagenheid op de koppies komen. De start van het vierde kwart was dan ook het signaal om nog even 15 minuten te vlammen. Het spel was gelijkwaardig, maar AZC kwam makkelijker bij onze goal. Onze toppers achterin hadden hun handen vol, maar konden toch steeds voorkomen dat er ballen op onze keeper werden afgevuurd.

De genadeklap moest toen nog komen. Een corner werd gegeven aan AZC en de bal werd zo’n beetje midden in het speelveld gelegd. Na wat protesten van onze trainer werd de bal uiteindelijk genomen. Een prima corner, dat moet ook gezegd worden, kwam in de handen van onze keeper terecht. Vervolgens werd hij met bal en al de goal ingeduwd. De scheidsrechter zag er geen overtreding in en dus was de 4-3 een feit. Wederom een moment waar we langs de lijn toch even anders naar keken.

Helaas wisten wij in de slotminuut net niet meer te scoren uit een snelle counter en dus moesten we de punten achterlaten in Zutphen. Natuurlijk baalden we daar flink van, zeker gezien het wedstrijdverloop. Maar goed, de scheidsrechter heeft het ook niet altijd makkelijk en moet het uiteindelijk in zijn eentje zien. Dat neemt niet weg dat we het op sommige momenten graag anders hadden gezien.

Ondanks het resultaat hebben onze toppers prima voetbal laten zien, met vlagen zelfs zeer goed voetbal. Het was een ochtend waar we, ondanks de uitslag, met plezier op terug kunnen kijken. Nu de koppies weer omhoog en volgende week weer een nieuwe ronde, waarin ze het mogen opnemen tegen Eefde, de buren van AZC.

Deel dit artikel via: